Preek week 52

Preek v.d. week 52

 

deel 4

God rust zo eindigde wij vorige week maar ik geloof dat God nooit rust

 

Nee, het spreekt er niet over dat Hij moe was, en niet meer in staat om nog één wereldje meer te creëren.
Dit gaat erover dat Hij eenvoudigweg stopte met zijn werken.
Ik begon dit op te zoeken en te bestuderen, en het woord rust wordt op heel veel verschillende manieren gebruikt.
Bijvoorbeeld een artiest schildert een schilderij. Hij schildert het, en als hij ziet dat het perfect is,
of zo volmaakt als hij het maar kan krijgen,
er is niets meer dat hij kan doen, dan rust hij van zijn werk.

 

Dat betekent niet dat hij uitgeput is, dat hij zijn arm niet meer omhoog kan
krijgen van het de hele dag tillen van die zware verfkwast.
Het spreekt erover dat hij gewoon stopt om er nog iets verder aan te doen, omdat het compleet is. Het is klaar.
En als je kijkt naar de creatie, laten we hier eens lezen in Genesis, hoofdstuk 2, en kijk eens naar de schepping.
Je zult zien, dat het dít soort rust is, die God nam. In Genesis hoofdstuk 1,
Alzo werden voltooid de hemel en de aarde en al hun heer Dat betekent,
ze waren compleet, er was niets anders meer aan te doen. Gen 2:2  Toen God op de zevende dag
het werk voltooid had, dat Hij gemaakt had,
rustte Hij op de zevende dag van al het werk, dat Hij gemaakt had.

 

Niet omdat er nog iets anders gedaan moest worden, en Hij even pauze moest nemen,
voordat Hij weer aan de slag kon.
Hij stopte en Hij rustte, eenvoudigweg omdat het compleet was, het was klaar.

Gen 2: 3  En God zegende de zevende dag en heiligde die,
omdat Hij daarop gerust heeft van al het werk, dat God scheppende tot stand had gebracht.
Dus God nam geen rust vanwege vermoeidheid, maar een rust vanwege voltooiing.

 

Alles was gedaan, dus Hij hoefde niets meer te doen. Er was gewoon niets anders meer te doen.
Als je nu terugkijkt naar het eerste hoofdstuk van Genesis, naar de schepping,
dan zijn er een aantal dingen waar je op moet letten.
Toen God de dingen creëerde, creëerde Hij ze in een complete vorm.

 

Wist je, dat als de meesten van ons zouden kunnen creëren, zouden we er meestal een zootje van gemaakt hebben.
En wij zouden dan de rest van onze dagen door hebben moeten gaan met creëren.
Bijvoorbeeld: als wij bomen hadden geschapen, hadden de meeste van ons er
 waarschijnlijk niet aan gedacht om in die bomen zaden te stoppen,
en fruit met de mogelijkheden om zaad voort te brengen, en die zaadproductie houdt de hele schepping gaande.
Maar toen Jezus de bomen tot bestaan sprak, creëerde Hij ze op een heel speciale manier.
Laten we kijken hier in Genesis het eerste hoofdstuk, en kijk in vers 11:
En God zeide: Dat de aarde uitschiete grasscheutjes, kruid zaadzaaiende,
vruchtbaar geboomte, dragende vrucht naar zijn aard, welks zaad daarin zij op de aarde! En het was alzo.

 

Let op de manier waarop dit gesteld wordt. Nogmaals, als de meeste van ons de
mogelijkheid zouden hebben om dingen in het bestaan te spreken,
hadden wij waarschijnlijk gezegd: laten er bomen zijn! Laat er gras zijn, laten er kruiden zijn!
Zou dat niet geweldig zijn?
Maar God zei het niet op die manier, en God verspilt geen nutteloze woorden.
Let daarom op de manier waarop Hij het zei: En God zei: Dat de aarde uitschiete grasscheutjes,
kruid zaadzaaiende, vruchtbaar geboomte,
dragende vrucht naar zijn aard, welks zaad daarin zij op de aarde! En het was alzo.

 

God sprak opzettelijk over vruchtbaar geboomte, vrucht naar zijn aard dragend, met zaad daarin, enzovoorts.
Door het op díe manier uit te spreken, schiep Hij alles door woorden.
En door het op die manier te spreken, creëerde God niet alleen het universum,
maar Hij gaf de schepping het gebod tot voortplanting,
om de schepping voort te zetten. Nou, dit is echt belangrijk, want nadat God de eerste bomen geschapen had,
heeft Hij daarna nooit meer opnieuw een boom hoeven scheppen.

 

Wist je, dat toen God de eerste koe geschapen had, Hij vanaf dat moment nooit meer een koe heeft hoeven scheppen.
Die koeien gaan door met zich voortplanten. Hij heeft nooit meer opnieuw een paard hoeven scheppen.
Een varken, of wat dan ook. God heeft de oorspronkelijke schepping gemaakt,
en de oorspronkelijke schepping gaat door met voortplanten.
Dit heeft heel veel toepassingen.

 

Een van de dingen die ik hieruit heb geleerd is dat ik sommige mensen heb gezien,
bijvoorbeeld op het gebied van kinderen krijgen.
Ze zeggen dan: nou, ik zal precies zoveel kinderen krijgen als dat God wil dat ik er heb.
Ze gebruiken geen geboortebeperking, ze doen niet aan onthouding, of wat dan ook, en ze zeggen: nou,
we zullen geen kind krijgen,
tenzij God wil dat wij een kind krijgen.
En ik heb wat mensen ontmoet, die heel oprecht zijn, zij geloven dat echt. Maar weet je, zo is het helemaal niet.
God zit niet te kijken naar de vereniging van een man en een vrouw en zegt dan:
Ik ga je zegenen, en creëert zo een kind in de schoot.
God gaf jóu de mogelijkheid om te creëren. Jíj hebt de mogelijkheid om door te gaan met creëren.
Niet op dezelfde manier zoals God de originele schepping uit het niets heeft gemaakt,
maar volgens de wetten die God al in werking heeft gezet,
heeft God jóu de mogelijkheid gegeven om voort te planten, en zo de schepping door te zetten.

 

Dát is de reden dat hoeren kinderen krijgen, dát is de reden dat prostituees kinderen krijgen.
Dat is de reden dat mensen die beroerde ouders zijn kinderen krijgen.
Omdat God niet naar beneden kijkt en zegt: ok, Ik zal jouw zegenen met een kind. God creëerde de originele ouders,
en Hij gaf íeder individueel menselijk wezen de mogelijkheid om die schepping voort te zetten.
En zodra jij de wetten van God in werking zet, zul je, tenzij er iets mis is met je, je voortplanten.
Het is gewoon niet zo, dat God de  prostituees en de slechte ouders zegent met kinderen.
Kan iedereen dat snappen?Ook zij hebben toegang tot de wetten van God.

 

En dus, wat ik wil zeggen is, als je geen twintig kinderen wilt, zul je enige wijsheid moeten gebruiken. Amen?
Het is geen kwestie van God die zegt, ok, het is Mijn wil dat jij 3 kinderen of 4 kinderen hebt of zo.
Nee, Hij heeft jou de macht gegeven zodat jíj dat kan beslissen. En wat ga je daarmee doen?
Zie je, God heeft óns de mogelijkheid gegeven om de schepping voort te zetten.

 

En de reden dat ik dit allemaal zeg is omdat, toen God de dingen creëerde, Hij ze zó compleet heeft gecreëerd,
wist je dat Hij nóóit opnieuw een koe heeft hoeven te creëren,
Hij heeft nooit meer een ander paard hoeven te creëren,
Hij heeft nooit meer een andere boom, of een grassprietje hoeven te creëren.
God heeft nooit meer íets hoeven te creëren, sinds het begin van de schepping,
vanwege de manier waarop Hij dat deed.
En dat is de reden dat God rustte, want Hij hoefde niet op de 7e dag ‘s ochtends op te staan om te zeggen,
ok, deze bomen moeten nu gaan voortplanten, want er moeten nieuwe bomen komen vandaag.
Dat heeft Hij in geen honderd jaar, in geen duizend jaar meer hoeven doen.
Want toen Hij creëerde, creëerde Hij het zo, dat het voortdurend zo zou blijven werken.
Dus er was echt wérkelijk niets meer overgebleven, dat God moest doen.

 

Toen God de dingen creëerde, deed Hij dat zo volmaakt, met zo’n volmaakt systeem,
dat Hij het zelfs niet eens aan de gang hoefde te houden.
God hoeft niet eens daar te gaan zitten en alles in evenwicht te houden.
Zijn Woord schiep het zó, dat het een evenwicht handhaaft.
En het houdt zichzelf in stand. God schiep het zo, dat het vanzelf verder ging.

 

Dat is een verdere illustratie van de rust die God nam. De rust die God nam,
was niet van ‘ik ben moe’ maar meer dat Hij rustte, omdat het af was.
Er was niets meer dat moest gebeuren.
Hij maakte de schepping zo compleet, dat zelfs God, niets meer over had om te doen,
om de hemelen en de aarde te laten functioneren.
God hoeft daar niet te zitten en zijn rekenmachine te pakken om te zorgen dat 
de aarde op de juiste snelheid rond blijft draaien en rond de zon blijft draaien,
en om te zorgen dat ze de juiste afstand bewaart.
Hij schiep het en het werkt gewoon op die manier, omdat Hij het op die manier sprak.
Hij heeft vanaf dat moment er nooit meer íets aan hoeven doen. Is dat niet ongelooflijk machtig?
De wijsheid van God is zó ver verheven boven onze wijsheid.

 

Als wij het vermogen zouden hebben om werelden te creëren, hadden wij er een zootje van gemaakt.
Wij zouden een probleem geschapen hebben dat ons totaal uitgeput en overweldigd
zou hebben binnen twee of drie weken,
doordat we ons een slag in de rondte hadden moeten werken om het allemaal te onderhouden.
Man, God gebruikte wíjsheid.

 

En let er ook op, dat toen God de mens schiep, Hij dat deed op de zesde dag.
En de dagen, volgens de Hebreeuwse opvatting, en dat kun je hier zien in het boek Genesis hoofdstuk 1, 
is altijd, zoals hier staat in vers 13, Het werd avond en het werd morgen.
De derde dag.En in vers 19  Het werd avond en het werd morgen. De vierde dag etc.

 

Zij meten de tijd altijd van de avond tot de volgende avond.
Wij rekenen de tijd van 12 uur ‘s nachts tot 12 uur ‘s nachts, maar zij rekenen van zonsondergang de ene dag,
tot zonsondergang de volgende dag.
Het gaat mij dus om het volgende, de eerste dag ging van zonsondergang tot… nou,
er was eigenlijk nog geen zon de 1e dag.
Dus laten we zeggen de 3e dag, duurde van zonsondergang tot zonsondergang de volgende dag.
Dat is de manier waarop de Joodse kalender werkt.

 

Er staat geschreven, dat God de mens schiep op de zesde dag.
Dat betekend dat Hij hem ergens tussen de zonsondergang van de vijfde dag,
dus ná de vijfde dag, wat wij de vijfde dag zouden noemen.
Laat mij het even goed op een rijtje zetten. De zevende dag is zaterdag, ok?
Dat betekent dat Hij de mens dus creëerde ergens tussen wat wij zouden noemen donderdagavond en vrijdagavond.
En herinner je, dat op vrijdag avond, de zevende dag, de sabbat zou zijn begonnen.

 

Laten we nu ook aannemen, en dit is niets anders dan veronderstellen, maar laten we aannemen
dat God de mens schiep tijdens de uren van daglicht op de zesde dag,
zodat hij niet in de duisternis gecreëerd zou zijn. Ok?
Ik denk dat dit heel redelijk is. Het is dus heel goed mogelijk,
dat God de mens schiep tijdens de laatste 12 uur van de zesde dag.
En de reden waarom ik dat zeg is dat God een hele speciale bedoeling had,
met het moment dat Hij de mens creëerde.
Dat was niet willekeurig.

 

Nogmaals, als wíj schepper zouden zijn geweest,
waren wij waarschijnlijk met het moeilijkste onderdeel begonnen, namelijk de mensheid.
Wíj hadden ons kroonjuweel het eerst gemaakt.
Wíj hadden hem op de eerste dag van de schepping gemaakt, en de mens had dan de eerste
drie dagen moeten watertrappen vóórdat er land was voor hem om op te staan.
Of wij hadden hem geschapen, en dan opeens, boem, hier verschijnt een boom en hier een rots en daar een berg,
en hij zou voortdurend al deze bomen en rotsen en bergen moeten zien te ontwijken.
Óf wij hadden hem geschapen en hij had vier dagen moeten wachten, voordat hij iets te eten had kunnen vinden.

 

Toen God Adam en Eva schiep, deed Hij dat met een heel duidelijke bedoeling in Zijn gedachten.
Zij waren het allerlaatste. Waarom? Er was al land, er was reeds water, er waren al bomen en er was al fruit.
God had deze hele schepping al gemaakt voor Adam en Eva, en Hij schiep hen aan het eind van Zijn schepping.
En ik geloof persoonlijk dat het echt op het allerlaatste moment was,
gedurende de laatste paar uur van Zijn scheppend werk.
Het was het allerlaatste dat nog gedaan moest worden,
en onmiddellijk ná hun schepping, ging God de 7e dag binnen,
oftewel, ging Hij de rust in.
En dat betekent dat Adam en Eva, eveneens deze rust van God binnengingen.

 

Want weet je, er was helemaal niets dat zij hoefden te doen.
Zij waren niet geschapen en moesten niet  direct zaad gaan planten,
en de grond gaan bewerken, en wachten op de oogst.
God had alles al geschapen, álles was al gedaan. Het fruit, de vruchten waren er al,
alles was voor hen al gereed.
Er was niets wat zij hoefden te doen. Alles was al af.
Zij gingen onmiddellijk deze rust van God in, waarin zij niets hoefden te dóen,
om ook maar íets van God te verkrijgen.

 

Nu is het heel belangrijk dat je dit punt snapt. God deed helemaal niets,
want Hij was in de rust, de schepping was voltooid.
Zó volmaakt, dat Hij deze niet hoefde te onderhouden.
Adam en Eva werden geschapen, en gingen onmiddellijk deze rust van God in, waar voor hen álles compleet was.

Zij hoefden helemaal níets te doen, behalve zich uitstrekken en ontvangen. Ze moesten iets doen, in díe zin, dat ze niet maar gingen liggen en zeggen, O.K. God, breng het maar naar ons toe. Op die manier zou het nooit hebben gewerkt. God zou niet het fruit geplukt hebben, het in hun mond gestopt en het ze hebben laten kauwen en zorgen dat ze het zouden verteren. Ze moesten wel íets doen, maar het was niet werken, het was niet arbeiden, zwoegen. Ze hoefden alleen te zeggen, dank u wel en het nemen. Amen?

 

Zij gingen dus een speciale relatie aan, waarin God, alles voor hen had voorzien, zij hoefden niet te zweten.
Je weet dat de Bijbel spreekt, dat de mens moet leven in het zweet zijns aanschijns.

 

Het was hen verboden om te zweten, en zij leefden in een heet klimaat, ze trokken door de woestijn,
en ze moesten speciaal linnen kleding dragen,
om te zorgen dat zij niet zouden zweten. Ze mochten niet zweten. Een priester voerde een aan,
dat zweet een gevolg was van de zondeval.
Ná de zondeval moesten mensen de dingen gaan doen in hun eigen kracht en inspanning, 
omdat zij niet langer in deze speciale rust waren. Deze speciale relatie, waarin God alles reeds had voorzien,
zij moesten er nu door hun eigen inspanning in gaan voorzien.
Ik weet niet of dit allemaal waar is, maar het klinkt wel aannemelijk. Amen?
Het lijkt wel te kloppen.
Zij hadden dus deze speciale relatie met God, die een rust, genoemd werd.

 

Met deze rust eindigen we voor de week net zoals de vorige keer,

 

word vervolgd