Gebed week 28 Gebed week 28

preek v.d. week 28


De Wonderbare spijziging


Laten wij samen lezen

Markus 6 :30-43




1. Als Jezus iets in Zijn handen krijgt vermenigvuldigt hij het

2. Jezus gaf eerst de opdracht aan Zijn discipelen: ‘Geven jullie hen te eten’ => 
Jezus heeft een groot vertrouwen in  Zijn discipelen

3. Jezus schakelde zijn discipelen in bij het uitdelen van het eten

4. Wat als de discipelen het eten voor zichzelf hadden gehouden?

5.
Vergeten we soms niet wie Jezus werkelijk is? Just like the disciples?

6. Jezus deed wat zijn Vader een paar duizend jaar eerder deed, zorgen voor eten (manna)


‘Wow! Dat was ongelofelijk!’ Petrus, één van de discipelen van Jezus, kan er maar niet over uit.

Die discipelen he? Daar is eigenlijk weinig speciaals aan. Menselijk gezien dan.
Ze hadden niet een zware opleiding gehad. Genoten geen superbaan.
Hadden niet echt een groot aanzien onder de bevolking. 
Nee, deze mannen waren eigenlijk ordinaire (stinkende) vissersmannen.

Wat deze vissersmannen wel zo bijzonder maakte, was dat zij bij Jezus van Nazareth hoorde!
Zo gaat dat altijd bij God. Hij gebruikt het ordinaire en maakt het vervolgens extra-ordinair!

Petrus en zijn mede-discipelen zijn net terug van hun eerste missie.
Ze waren door Jezus 2 aan 2 uitgezonden om naar de 
omliggende dorpen te gaan en zieken te genezen. (Markus6:7 – 13)

‘We konden onze ogen amper geloven!’, vervolgt Petrus: 
‘Mensen die demonisch bezeten waren konden we vrijzetten.
Mensen die ziek waren zalfden wij met olie en 
onder onze handen genazen ze! Zo voor onze ogen!’

Petrus is er helemaal vol van! Maar hij is niet de enige. 
Alle omliggende dorpen zijn in rep-en-roer.
Je hoort iedereen met elkaar praten: ‘Wie waren die vissersmannen?
’ ‘Mijn broer is genezen! Hij kan weer lopen.’ ‘Nou, mijn tante was blind, 
maar nu kan ze weer zien! Ze schrok zich een ongeluk toen ze alles om haar heen kon zien.
Ze vroeg zelfs verbaasd: ‘Dus jullie zijn mijn familie?’

Al deze mensen willen meer weten over deze discipelen en verlaten 
hun dorpen achter de discipelen aan om te kijken wie nu hun Zender was.

Het is druk op de plek waar Jezus en zijn discipelen aanwezig zijn.

‘Laten we van hier vertrekken jongens’, antwoord Jezus: 
‘kunnen we even een rustig plekje opzoeken om alleen te zijn om wat bij te praten en wat te eten.’

Maar zover komt het niet. De groep mensen uit de omliggende dorpen wordt groter en groter!
En Jezus de menigte gezien te hebben: ‘werd met ontferming over hen bewogen’, zo staat er.
Het brak zijn hart dat de mensen zo hongerig waren naar het Koninkrijk van God dat was gekomen.
Hij zag ze als schapen zonder herder. Doelloos, dwalend door het leven, zonder bestemming, zonder bescherming.

De aloude psalm ‘De Here is mijn Herder mij ontbreekt niets’ 
– dat waren ze kennelijk kwijt. Hoe is dat bij jou? Is de Here jouw Herder? 
Kun je inderdaad zeggen dat jouw niets ontbreekt? Of heb je het idee dat de Herder afwezig is voor je?
Vaak is het probleem niet dat God zo afwezig is, maar dat andere afgoden of machten juist aanwezig zijn.

God belooft ons een goede herder te geven en dat is Jezus! En daar staat Hij: vol ontferming voor de menigte.
Als een echte bewogen Herder!

Voel jij je bewogen om datgene wat hier gebeurd in Nederland? 
Raakt het je wanneer je naar die gruwelijke beelden op T.V. kijkt?
Of kun je met een bak chips naar de meest gruwelijke onderwerpen op T.V. kijken?
Onderzoek jezelf: hoe bewogen ben je voor wat er om je heen gebeurd? 
Zonder bewogenheid zal er geen verandering plaatsvinden.

Weer terug naar het open veld. Waar Jezus vol ontferming is.

Jezus begint hen uitvoerig te onderrichten. Niet zomaar een studie, nee een onderricht!
Nou, we hebben met z’n allen de bergrede behandeld en weten wat voor 
diepgaande waarheden hier instaan, je kunt er wel van 
uit gaan dat ook dit onderricht van zo’n kaliber was.

Het wordt later op de dag. De discipelen worden wat nerveus.
Ze attenderen de Here Jezus er op dat het al laat is geworden.
‘Het is beter dat we de mensen wegsturen, zodat ze in de 
omliggende dorpen en boerderijen nog wat eten kunnen kopen.’
En dan reageert Jezus hier bijna ironisch op door te antwoorden:
‘Jullie moeten hen te eten geven!’

Jezus heeft blijkbaar het grootste vertrouwen in zijn discipelen.
Ze zijn net terug van hun missie - vol enthousiasme. Je zou verwachten dat 
Petrus zal reageren in de trant van: ‘Geen probleem Jezus. 
Wij regelen dat wel even, wij wassen dat varkentje, U hoeft zich geen enkele zorg te maken’


Laten we kijken hoe ze reageren (lees Markus 6:37)

‘Wat? Wij? Hen eten geven? Er zijn tenminste 5000 mannen. Dus even rekenen incl. 
vrouwen en kinderen zouden we voor in totaal 200 daglonen eten moeten kopen!’

Zie je hoe de discipelen reageren? Het lijkt wel of ze het
vergeten zijn waar ze zelf toe in staat waren.
Het lijkt trouwens ook wel dat ze zijn vergeten wie Jezus werkelijk is
en tot welke dingen Hij in staat is.
Herken jij jezelf in de discipelen?

Dan reageert Jezus weer : ‘Wat hebben we bij ons aan eten? Ga eens kijken.
’ De discipelen gaan polshoogte nemen: ‘5 broden en twee vissen’, antwoordde de discipelen.

Vervolgens geeft Jezus de opdracht dat de menigte
in groepen van 50 en 100 personen moet gaan zitten.
Kleine groepjes van mensen die lachen, gezellig kletsen, en als het ware
een tijd van ‘Raak je ei kwijt’ hebben.
Kijk, daar houdt God van. Mensen die betrokken raken bij elkaar en vrienden worden.

En dan kijkt Jezus op naar de hemel, de plaats waar zijn Hemelse Vader troont, 
spreekt een zegengebed uit en begint het brood te breken…. En te breken … en te breken …

Stel je dat gewoon even voor?!

Wat zien we hier gebeuren? Zo vader, zo zoon. Het was Jezus ‘Vader die het een paar duizend jaar 
eerder manna liet regenen over het volk Israël toen ze door de woestijn trokken.
En nu is het de Zoon die opnieuw op een heel praktische manier Zijn zorg laat zien aan de mensen.

Jezus deelt niet zelf het voedsel uit aan de menigte, maar schakelt zijn discipelen in.
Zij mogen de porties doorgeven aan de menigte. Hier laat Jezus zien 
dat zijn opdracht aan de discipelen niet van ironische aard was.
De discipelen geven de menigte immers te eten met het brood wat door Jezus is gebroken.

Het spannende met Jezus is, is wanneer hij iets in zijn handen krijgt ….
Dan vermenigvuldigt hij het! Hij maakt er iets groters van, iets mooiers. 

Wat zou er zijn gebeurd als de discipelen de broden en de vissen niet hadden afgestaan?
Wat als de discipelen geroepen hadden: ‘Het is van ons, het is ons!’ 
Dan was deze wonderbare spijziging niet wonderbaar geweest.
Dan had deze groep van minimaal 5000 mensen geen kruimeltje brood gekregen.

In hoeverre houden wij dingen achter? Dingen die Jezus zou kunnen gebruiken 
voor het verder uitbouwen van zijn koninkrijk in jouw omgeving.

Je kunt je eigen zaken ‘koesteren’ en bij jezelf houden, of je kunt de uitdaging aan Jezus geven.
Je talenten, je gaven, je handen, je verstand, je bezittingen, je leven.

Je kunt heel hard roepen: ‘Het is van mij, het is van mij!’
Maar het is helemaal niet van jou. Wist je dat?
Alles wat je hier om je heen ziet is in de oorsprong door God gemaakt.
Hij is de Schepper van dit alles.
Hij is er de Eigenaar van. Zelfs van je eigen lichaam, daar is Hij de Eigenaar van!

We zouden er beter aan doen door te roepen: ‘Het is van U, het is van U! Het is allemaal van U!’
Zo’n houding zorgt er ook voor dat we niet zo vast zitten aan dingen.

En zo zit de hele menigte te genieten van het voedsel wat door Jezus is bereid. En er was genoeg!
Meer dan genoeg om uit te delen. Mensen konden niet meer ontvangen,
omdat ze gewoonweg verzadigd waren.
Uiteindelijk zat iedereen daar op het groene gras met een vol buikje.
Hoe is het mogelijk!
Met 3 broden en 2 visjes meer dan 5000 mensen verzadigd en nog eens 12 manden met brood over!

Er kunnen waanzinnige dingen gebeuren wanneer we zaken gaan delen
die we ook van God hebben gekregen.
Misschien heb je maar weinig te bieden, maar zelfs het kleine kan 
God gebruiken om iets wonderbaarlijks groots van te maken! 
Als je alles wat je hebt in Gods handen legt kunnen er waanzinnige dingen gebeuren!

Heb jij hoop? Hoop op een doorbraak?  Ik geloof echt dat er iets enorms kan gaan gebeuren,
Kom breek eruit wees een voorbeeld en ga de straat op en getuig v.d. Here,
dan pas gaat er iets gebeuren.
Vertel de mensen waarom zij hun leven aan de Here moeten geven en niet aan Satan.
Spreek over Jezus. zodat Hij kan regeren  En we hebben net niet 
geleerd dat wanneer Jezus iets in Zijn handen krijgt….???

Ik bid dat je de komende tijd echt in die hoop en verwachting gaat staan dat
Jezus zal zorgen voor een doorbraak.
Als we dat niet hebben zullen we onze verantwoordelijkheid ontlopen. 
De verantwoordelijkheid om discipelen van Jezus te zijn hier op aarde, 
dus ook daar in je eigen buurt, daar waar jij woont.


Conclusies/principes:

1. Jezus was met ontferming bewogen over de mensen die Hij zag. 
Ook in deze tijd is er genoeg om bewogen over te zijn. Ben jij dat nog?

2.
Als Jezus iets in zijn hand krijgt vermenigvuldigt Hij het! Hij maakt het mooier, groter, 
veelomvattender! Je kunt er voor kiezen om een houding te hebben om 
alles wat je hebt voor jezelf te houden óf je kunt het uit handen geven aan de werkelijke Eigenaar.
        Zodat Jezus het kan gebruiken. Deze tweede houding zorgt 
ervoor dat je niet zo vast gaat zitten aan alles wat je bezit.

3. Als je geeft wat je hebt (ook al is het heel klein) dan nog
kan God er iets wonderbaarlijks groots van maken.

4. Jezus schakelt zijn discipelen in bij het uitdelen van het brood. Jezus wil jouw,
mij, ons gebruiken bij het bouwen en onderhouden van Zijn Koninkrijk.

5. Heb hoop en verwacht! Als deze wijk in Jezus handen komt …

Wij dienen een heerlijke God mensen. Een voorrecht om hier op aarde Zijn handen te mogen zijn.

Amen

Graag uw reacties en vragen naar....Email