Preek week 21

Preek v.d. week 21



we gaan het hebben over seks.

Seks verslaafd, laat Jezus je helpen, laat Jezus je bevrijden.

Seksualiteit is een schitterend kado van God.


In het huwelijk mag je als man en vrouw je liefde aan 
elkaar uiten door je helemaal aan elkaar te geven.
Maar seksuele verlangens kunnen ook een sterke kracht in je leven zijn.
De laatste tijd is er in christelijk Nederland meer aandacht 
voor de werkelijkheid van seksverslaving, ook bij christenen.

Lezen 1 Korintiers 6:12-20: geloof dat je lijf een deel van Christus is.

12 Ik mag alles, maar niet alles is zinvol. Hoewel ik alles mag, mag niets mij overheersen.

13 Het voedsel is voor het lichaam en het lichaam is voor het voedsel. 
God zal ze allebei overbodig maken.
     Ons lichaam is niet bestemd voor de ontucht, 
maar voor de Here en de Here zorgt voor het lichaam!

14 Zoals God de Here Jezus Christus weer levend heeft gemaakt, 
heeft Hij ook de kracht om òns weer levend te maken.

15 Weet u niet dat uw lichaam een lichaamsdeel van Christus is?
     Kan ik dan toestaan dat een lichaamsdeel van Christus 
gemeenschap heeft met een prostituee? Absoluut niet!

16 Of weet u niet dat u, door gemeenschap te hebben met een prostituee, één met haar wordt?
     Want God heeft gezegd dat man en vrouw door de gemeenschap één lichaam worden.

17 Maar als u gemeenschap met de Here hebt, bent u één van geest met Hem.

18 Houd u ver van elke vorm van hoererij. Geen andere zonde heeft zc wezenlijk met uw lichaam te maken.
    Als u met een andere dan uw eigen vrouw gemeenschap hebt, 
doet u kwaad aan uw eigen lichaam.

19 Of weet u niet dat uw lichaam een tempel is van de Heilige Geest? 
Van de Geest, Die God u heeft gegeven en Die nu in u woont?
     U bent niet van uzelf!

20 God heeft u tegen de allerhoogste prijs gekocht! 
Gebruik daarom ieder deel van uw lichaam om God eer te geven.


In deze preek gaat het over seksualiteit.
Een schitterend onderwerp. Het is zo iets moois.
Iets waar zo veel van te genieten is. Ik heb er over gedacht 
om het alleen maar te hebben over het mooie ervan.
Wat heeft God mannen en vrouwen schitterend gemaakt en 
wat mag je genieten van de liefde, van elkaars lichaam,
van kijken en aanraken, van strelen, omarmen en één zijn.
Als God het je geeft in je huwelijk: geniet ervan, geef het elkaar. (Prediker 9,9)

9 Geniet van een gelukkig leven met de vrouw van wie u 
houdt gedurende de dagen van uw voorbijglijdende leven;
   want dat komt u toe in dit leven, bij alle moeite die u zich op aarde getroost.


Als je nog jong bent, nog niet getrouwd: verlang er maar naar, kijk er naar uit.
Het is echt mooi!

Maar het is zo vaak ook niet mooi. Niet echt zoals God het bedoeld heeft.
En dan heb ik het niet over alles wat je op TV tegenkomt of in de bladen die bij de winkels liggen.
Dat heeft er wel mee te maken, maar daar verandert deze preek niets aan.
Ik heb het over wat er bij jezelf vaak niet mooi is.
Dat je seksuele verlangen zo gauw een kracht op zichzelf wordt.
Niet als een manier om met je vrouw of je man de liefde te vieren, 
maar als een honger, een verlangen dat je moet stillen.
Het zit in je, je voelt het opkomen en je bent er vaak niet de baas over.

De laatste tijd is er in christelijk Nederland heel wat aandacht geweest voor seksverslaving.
In een artikel in het Nederlands Dagblad wordt geschat dat bijna 
de helft van de christenmannen op één of andere manier hier wel mee worstelt.
De strijd van: ‘niet willen en het toch doen’.
Vrouwen hebben ook zoiets hoor, Er wordt in Nederland gesproken 
over de Mabel-generatie, genoemd naar Mabel Wisse-Smit.
Jonge, ambitieuze vrouwen die weten wat ze willen en het ook voor elkaar krijgen.
Ook op seksueel gebied. Daarin soms net zo begerig actief als mannen.

Nu ben je christen en je wilt het niet zo. Maar het jeukt zo van binnen.
Wat doe je met dat probleem van ‘niet willen en het toch doen’?
Als je seksuele verlangens een kracht zijn die sterker is dan jijzelf?
Dat is de invalshoek voor deze preek.


GELOOF DAT JE LIJF EEN DEEL VAN CHRISTUS IS.

In Korinte hadden ze er wel een oplossing voor. 
Gewoon er aan toegeven en het goedpraten.
Ze hadden er een mooie uitspraak voor: ‘het voedsel is voor de buik en de 
buik voor het voedsel, en God zal aan beide een einde maken’.
Zo werkt een mens, zeiden ze. Je hebt honger en dan moet je eten. Het maakt niet uit wat je eet.
Zelfs al is het offervlees uit een heidense tempel. Het is gewoon vlees.
En het is toch maar iets van het tijdelijke leven. Zo is het ook met seks. 
Je hebt honger en die lust moet je bevredigen.
Het maakt niet uit waar. Zelfs al is het in een heidense tempel bij een tempelhoertje. 
Het is toch maar iets van het tijdelijke leven.
Je hebt honger en daar moet je gewoon aan toegeven.
Herkenbaar, denk ik. Seksuele drang als een honger. Je geeft je hormonen maar de schuld.
Je weet dat het niet goed is, maar het moet gewoon even.
Je bent toch ook maar een mens. En ernaar verlangen is net 
zo erg als het doen, dus nu kun je het net zo goed ook doen.

Wat zegt Paulus dan?
Hij gaat niet van een afstand roepen: broeders, dat moet u niet doen.
Want dan krijgt hij waarschijnlijk als antwoord: ‘ja, dat weten we, 
we willen het ook niet meer, we doen het voortaan niet meer’.  
En diezelfde avond gebeurt het gewoon weer. 
Zo gaat dat met verslaving. Je wilt het niet en je doet het toch.

Paulus roept niet vanaf een afstand. Hij komt dichtbij.
Dicht bij je lijf. Hij zegt: je hebt last van je eigen lijf, hè. 
Er zit iets in jou dat sterker lijkt dan jijzelf.
Maar jouw lichaam is niet iets op zichzelf.
Je kunt wel zeggen ‘ik wil het niet, mijn lichaam wil het’, 
maar weet je dat jouw lichaam een stukje is van het lichaam van Christus?!
Ook dat stuk van je lichaam dat soms zomaar stijf wordt of warm begint te kloppen.
Dat is een stukje van Christus.

Het is niet: aan de ene kant, jij met je hart, je geloof, je verbonden-zijn-met-Christus; 
en aan de andere kant je lijf, met z’n seksuele krachten.
Het is niet dat je hoofd en je hart bij Christus horen en dat jij vervolgens 
daar vanuit zelf moet proberen je lijf onder controle te houden.
Nee, het is heel direct: jij, je hoofd, je hart, maar ook je lijf - je bent van Christus. Je zit aan hem vast.
Ik denk aan het Avondmaal: je gaat naar je kerk niet met alleen je hart;
Nee, je ging naar de kerk met je hele lijf.
Helemaal man, helemaal vrouw - zo aan het Avondmaal.
Je kreeg brood in je hand, een slok wijn door je keel, maar het was voor je hele lichaam.
Ook je hele lichaam is verbonden met Christus.
Het is zelfs een deel van het lichaam van Christus.

Daar kun je een sterke vermaning uit halen.
Dat is vers 15 en 16: wat van Christus is, mag je niet aan iets anders verbinden.
Je lichaam is van de Heer, dus dat mag je niet één laten worden met een hoer.
Jouw seksualiteit is van de Heer, dus dat mag je niet één laten worden met de seks van het internet.
De seks van internet of Playboy of Aktueel, dat is alleen maar begeerte, lust.
De Heer wil niet dat jouw seksualiteit dat ook is.


Maar het is veel meer dan een vermaning.
Er zit ook een belofte in.
Vers 17: wie zich met de Heer verenigt, wordt met hem één geest.
Je mag je met de Heer verenigen. Paulus gebruikt hetzelfde woord als in vers 16. Helemaal één worden.
In elkaar opgaan. Alles om je heen vergeten en één zijn. Zoals je dat mag beleven als man en vrouw.
Zo mag je in geloof jezelf (je hart, je gevoel, je lichaam, je seksualiteit) helemaal geven aan de Heer.
Laat ik het zeggen vanuit de beleving van een vrouw (voor zover ik dat kan):
zoals een vrouw zich heerlijk kan laten omarmen door haar man en helemaal wegkruipen in zijn liefde,
zo mag je je zelf helemaal laten omarmen door Christus.
Zoals je als vrouw mag voelen dat je man diep in je komt, en je voelt je helemaal van hem,
zo mag je als christen ervaren dat Christus je helemaal in bezit neemt, je bent helemaal van Hem.

Wie zich zo met de Heer verenigt, wordt met hem één geest.
Niet ‘één lichaam’, zoals in vers 16. Maar één geest.
Dus geen lichamelijke bevrediging, maar geestelijke vrede. Een geest van vrede en rust.
Diepe verbondenheid met Hem. In je hart, maar ook voelbaar in je lijf.

Ik las deze week nog dat vooral voor mannen de drang naar seks ook iets is van het zoeken van rust en vrede.
Een man is onrustig, tot hij gevreeën heeft en dan valt hij gauw in slaap. Je zoekt bevrediging.
Echte vrede kun je krijgen door de verbondenheid met de Heer.
Ook je lichaam dat zo onrustig is, mag met hem verbonden zijn en zo tot rust komen.

Ik geloof dat in vers 17 een belofte zit.
Als je jezelf, met je lijf, je seksualiteit, stort in de armen van Christus, 
belooft hij je een vrede die veel intenser is dan wat voor seksuele bevrediging ook.
En dat is een manier om los te komen uit de kracht van verlangens die je niet wilt.
Dat is de manier om dat patroon te doorbreken van ‘je wilt niet, maar je doet het toch.’
Door jezelf, met heel je lijf, heel bewust aan Christus te geven, kun je loskomen uit die verslavende kracht.

Weet je wat dat in de praktijk betekent?
Het belangrijkste is dat je groeit in wat hier in vers 17 staat: je verenigen met de Heer.
Je geloof versterken. Hem in je laten werken. Hem erbij vragen, in je gebed.


Daar heb je vaak anderen bij nodig. Samen die geloofsverbinding versterken.
Vragen of een ander met je bidt.
En dan ook concreet benoemen waarom je het zo nodig hebt.
Dat zou je kunnen doen met een aantal mannen (of een aantal vrouwen) onder elkaar.
Je zou naar aanleiding van deze preek een gebedsgroep kunnen starten 
van mannen die dit probleem bij zichzelf herkennen en ermee aan het werk willen.
Het kan ook heel goed zijn om het als man en vrouw samen te doen. 
Samen groeien in geloof. Er over praten met elkaar. Samen bidden.
Samen een goed boek lezen. Misschien afspreken een tijdje niet te vrijen, 
maar vooral te werken aan de ‘vereniging met Christus’.
Werk eraan als je verkering hebt. Gebruik je tijd om samen dichter bij de Heer te komen.

Dat is het ene: werk eraan dat je geloof groeit.  
Maar ook praktisch keuzes maken.
In vers 18 staat direct: ga ontucht uit de weg. Help jezelf om het niet weer te moeilijk te maken.
Bedenk in welke situaties je extra gevoelig bent en probeer die te voorkomen.
Zelf, maar liefst samen met anderen.
Ik noem maar wat: neem filternet als je weet dat je te makkelijk naar verkeerde sites klikt.
Laat voortaan je vrouw de TV en het licht uitdoen terwijl jij alvast naar boven gaat in plaats van andersom.
Ga het uit de weg!
Praat er als man en vrouw met elkaar over hoe je heel praktisch elkaar daarbij kunt helpen.
Vraag het vanavond maar aan elkaar: heb jij er ook last van? Hoe kan ik je er bij helpen?

Ruim dingen op die Christus tegenhouden.
Sta ervoor open dat hij je kan omarmen en helemaal in je komen.
Zodat er in je hart en in je lijf een diepe vrede komt.
Want heel je hart en heel je lijf is van Christus.

Er is nog wel meer over te zeggen, maar dat past niet in deze preek.
Ik hoop dat deze preek reden is om verder te praten. In huwelijken, 
ouders met kinderen, vrienden onder elkaar,
met een vertrouwenspersoon, een ambtsdrager.
Als het nodig is, is heel gerichte hulp ook te krijgen, o.a. via het internet.

Als afsluiting kom ik weer terug waar ik begon.
Seksualiteit, je aan elkaar geven in liefde binnen de veiligheid van het huwelijk, is zoiets moois!
Wat ik net gezegd, dat je door geloof in Christus een vrede in je hart en in je lijf kunt krijgen,
waardoor je allerlei verlangens kunt overwinnen - 
dat betekent niet dat je als christen niet meer zou kunnen genieten.
Dat kan juist wel. Als er niet meer die sterke drang is, 
als je gedachten niet altijd meer gevangen zijn door seks, juist dan kun je in je huwelijk leren genieten.
Geven en ontvangen. Seksualiteit als taal van de liefde.

Dat geldt, denk ik, ook voor mensen die juist het omgekeerde hebben.
Niet heel veel verlangen naar seks, maar eerder een  gevoel van weerstand. Of moeite om jezelf te geven.
Naar verhouding hebben vrouwen daar vaker last van.
Ook dan: geloof dat je lijf een deel van Christus is. Krijg van hem de rust om jezelf aan je man te geven.
Om liefde te geven in de taal van de seksualiteit.

Zo heeft God het bedoeld.
Christus maakt dat het zo weer kan worden.
Laten we samen voor elkaar bidden dat de Heilige Geest helpt om het zo te beleven.


Amen