Jeugd week 28 Jeugd week 28

voorde jeugd week 28

 
Moet dat nou echt: geloven?

Nee, natuurlijk niet! Wat dacht je dan!?

Je kunt toch zelf bepalen wat je doet en niet doet?

Ja toch?


Inderdaad. Geloof in Jezus is een keuze. Niet-geloven is ook een keuze.
De beslissing is aan jou.
Maar kies je ervoor niet te geloven, dan doe je jezelf wel tekort.

Ja ja, hoor ik je al zeggen, is het leven al niet ingewikkeld genoeg?
Moet ik me soms aan nog meer regels en wetten houden?

Als je denkt dat geloven betekent dat je je moet houden aan allerlei wetten en voorschriften, 
dan heb je het goed mis.  Maar daarover straks meer.

Laten we eerst eens kijken waarom geloven zo belangrijk is.
Daarvoor moeten we terug naar het begin.
Naar de schepping, wel te verstaan.

Het eerste bijbelboek, Genesis, vertelt over het ontstaan van de wereld.
En over de schepping van de mens.
Bij die schepping had God iets van zichzelf in de mens gelegd, namelijk zijn Geest.
Dit maakte de mens tot een levend wezen.

In die eerste tijd leefden God, de mens en de natuur in vrede met elkaar.
Maar het ging mis. Het ging goed mis.

De mens woonde en werkte in volkomen vrede. Hij mocht doen en laten wat hij wilde.
Er was hem slechts één beperking opgelegd: van een of twee bomen in de tuin waar hij leefde mocht hij de vruchten niet eten.

God was daarin erg duidelijk geweest. Zou de mens deze regel overtreden, dan zou hij daarvoor gestrafd worden.
Hij zou sterven. Sterven betekent hier: leven zonder God.


Maar, verleid, kon de mens juist van die verboden vruchten niet afblijven.
Hij meende het beter te weten dan God. Hij werkte daarmee niet alleen zichzelf in de nesten.
Ook voor God gaf dit een probleem.

God is liefde, zegt de Bijbel. Maar de Bijbel zegt ook dat God rechtvaardig is,
en zijn woord niet breekt.
God hield nog steeds van de mens - zoals Hij ook van jou en mij houdt 

- maar vanwege zijn woord zag hij zich ook genoodzaakt hem te straffen.
Daarom trok Hij zijn Geest terug uit de mens. De mens, jij, ik,
moesten het voortaan zonder Hem stellen.

Waar we nu over praten noemen we "zonde". De breuk tussen God en de mens.
We kunnen ook zeggen: zonde is leven zonder God.
Met alle konsekwenties van dien, niet alleen voor nu, maar ook voor na ons sterven.

Is dit het einde van het verhaal? Zijn wij voor eeuwig dood?

Zoals gezegd: God is liefde.
En vanuit die liefde bedacht Hij een plan waarmee Hij niet tekort deed aan Zijn liefde.
Maar ook niet aan zijn rechtvaardigheid.


Over het leven na de dood praat de Bijbel in termen van "gehuil, gejammer, 
verdriet, berouw".  Daar zitten we niet echt op te wachten. Toch?
God ook niet, trouwens. God wil niet dat iemand van ons in die hel terecht komt.

De hel, is dat niet niet een bangmakertje?
Nee, eerder een gangmakertje!
God werkte een plan uit waardoor niemand in de hel hoeft te belanden.

Zoals gezegd, er moest gestrafd worden. Hoe doet God dat?
God bedacht dat Hij de straf van de mens op een onschuldig persoon zou leggen.
Iemand die niet gezondigd had. Op die manier was er gestrafd, 
en zou de schuldige mens voortaan vrijuit kunnen gaan.

Maar onschuldige mensen waren er niet. De kinderen die de eerste mensen voortbrachten 
deelden in de zonde van de ouders.
De enige onschuldige persoon die God kende, was zijn eigen zoon, Jezus.

Het was Jezus die door God werd gestrafd, gedood en naar de hel gestuurd.

Jezus, zoon van God, kwam als mens naar onze aarde.
Daar leefde Hij als wij, maar zonder te zondigen.
Aan de mensen om hem heen vertelde Hij van zijn missie.
Hij was gekomen om te worden gedood.
Hij vertelde daarbij ook dat diegenen die dit geloofden, 
niet zelf de straf voor de zonde zouden ontvangen.
Hij was gekomen als plaatsvervanger.

Wat Jezus vertelde viel niet bij iedereen in goede aarde.
Met name de religieuze leiders zagen hun invloed op de mens in gevaar gebracht.
Zij besloten hem uit de weg te ruimen: Jezus werd gedood.

Einde verhaal?
Nee, beslist niet!

Als onschuldig persoon in de dood, in de hel, had Jezus de macht daaruit terug te keren.
Na drie dagen stond Jezus op uit de dood!
Zelfs zijn volgelingen waren zo verbaasd en verbouwereerd dat zij het in eerste instantie niet eens konden geloven.
Zelfs niet toen zij hem weer zagen!

Maar het is een feit: Jezus leeft!
En met zijn dood en opstanding heeft Hij voor ons, voor jou en voor mij,
een plaatsje gereserveerd in de hemel.
Nu wacht Hij op onze reactie. Dus ook op die van jou.


De vraag waar het allemaal om draait:
geloof jij dat Jezus voor jouw zonde gestorven is?

Ik wel. Ik hou van die God die zoveel om mij geeft, 
dat hij liever zijn eigen zoon strafte dan mij voor eeuwig dood te verklaren!

Even terug naar de vraag aan het begin van ons onderwerp: Geloven, moet dat?
Nee, het moet niet.
Maar daarmee doe je jezelf tekort. Je zult nu wel inzien waarom.
Het is een kwestie van leven of dood.

Als Jezus tegen je zegt: "Ik hou van jou, daarom stierf ik voor jou!",
kun je zijn liefde dan weigeren?
Daarmee raken we de kern van het christelijk geloof: geloof is een "liefdesrelatie" met Jezus!
En in die relatie zul je een rust en vrede ervaren zoals je nog nooit hebt gehad.
Je bent vrij!

Durf het aan! Beantwoord de liefde van Jezus!
Hij wacht op je!

Wil je eerst nog wat meer antwoorden op allerlei vragen, lees dan volgende week verder.