Jeugd week 26

Voor de jeugd week 26
 


  

deze week gaan wij verder met de wonderen van Jezus

 
 

Verbazingwekkende Wonderen: Bovennatuurlijke Interventie in een Natuurlijke Wereld
Verbazingwekkende wonderen zijn gebeurtenissen die door de interventie 
van een bovennatuurlijke actor in de natuurlijke wereld tot stand worden gebracht.
Door de Bijbel heen worden wonderen door God gebruikt om 
Zijn goddelijke macht en autoriteit over de mens en de natuur visueel te representeren.
Nu en dan geeft God ook aan Zijn volgelingen de macht om wonderen te gebruiken 
om de authenticiteit van hun aanstelling als onderwijzers en schrijvers in Zijn naam te bevestigen.
In de Evangelie-verslagen van het Nieuwe Testament gebruikte Jezus mirakels
om de profetie van het Oude Testament te vervullen en om Zijn godheid te bevestigen.
 
 

Verbazingwekkende Wonderen: Het Opheffen van de Natuurwetten is Niet Onredelijk
Verbazingwekkende wonderen worden in het Nieuwe Testament van de Bijbel 
door vier Griekse woorden aangeduid: Semeion (een "teken")
, Erga ("werken"), Dunameis ("machtige werken"), and Terata ("mirakels").
Omdat wonderen buiten het domein van materialistische en mathematische verklaringen vallen, 
kan de mens hier niet de eer voor opstrijken.
Daarom zijn wonderen, per definitie, een proclamatie van de aanwezigheid, 
de autoriteit, de macht en de glorie van een bovennatuurlijke God.

 
 

Het opheffen (of het schenden) van natuurlijke wetten zoals dit in Bijbelse mirakels 
plaatsvindt is feitelijk niet anders dan wat we dagelijks om ons heen waarnemen.
Er bestaan inherente natuurlijke krachten die worden voorgesteld door 
de wetten van de natuurkunde, chemische eigenschappen en mathematische formules,
en er bestaan bewust uitgeoefende krachten die met de natuurlijke krachten 
kunnen samenwerken of deze kunnen tegenwerken.
Bijvoorbeeld, de wetten van de zwaartekracht die een steen op de grond houden 
worden niet opgeheven (of geschonden) wanneer een jongetje de
zwaartekracht tegenwerkt door een grotere fysieke kracht op de steen 
uit te oefenen door deze op te pakken en weg te werpen.
Hetzelfde logische concept is waar wanneer we Jezus op het water 
zien lopen of water in wijn zien veranderen.
Hij oefent slechts een bewuste kracht uit, die zich buiten het domein bevindt 
dat we binnen onze vier materiële dimensies kennen als de natuurwetten.
 
 

Het komt er op neer dat de wetten en formules die de grondslag 
vormen voor het complexe universum door de mens,
die in datzelfde universum leeft, zijn "geïnterpreteerd".
De universele aanname van de mensheid is dat de wetten en formules die inherent 
zijn aan het universum ook door het natuurlijke universum zelf zijn gecreëerd
en exclusief hierdoor worden beheerst.
Maar wanneer we het potentieel voor een bovennatuurlijke dimensie vaststellen,
dat zich buiten onze zichtbare en bekende natuurkrachten bevindt, 
dan begrijpen we de mogelijkheid (en uiteindelijk, de realiteit) van fenomenen zoals wonderen.
Veel wetenschappers wijzen de Bijbelse mirakels af omdat zij hierop geen 
wetenschappelijke proeven zoals observatie en replicatie kunnen toepassen.
Maar, een wonder zoals de herrijzenis van Jezus is per definitie een gebeurtenis zonder precedent.
Geen enkele wetenschapper kan deze gebeurtenis in een laboratorium herhalen.
Daarom kan de "wetenschap" niet het laatste woord zijn wat betreft 
de historische geloofwaardigheid van Bijbelse mirakels.
 

 
Net als dit geldt voor andere historische gebeurtenissen, zou de geloofwaardigheid van een Bijbels mirakel 
beschouwd moeten worden in overeenstemming met de standaard-regels voor bewijsvoering,
waarin factoren zoals de betrouwbaarheid van het vastgelegde verslag en de 
geloofwaardigheid van de ooggetuigen van de wonderbaarlijke gebeurtenis in overweging moeten worden genomen.
Wanneer we oprecht speurwerk verrichten, dan ontdekken we dat de 
ooggetuigen van de wonderen van Jezus competent waren, en hun getuigenissen betrouwbaar.
Op de eerste plaats waren veel van de getuigen nog steeds in leven toen de
geschreven verslagen hierover werden gepubliceerd en verspreid.
We weten nu dat er een relatief korte periode verstreek tussen de wonderen van 
Jezus en het schrijven van de Evangelie-verslagen.
Deze tijdsperiode was niet lang genoeg om de ontwikkeling van mythen toe te staan.
Veel ooggetuigen waren nog steeds in leven om elk onwaar of legendarisch verslag over mirakels te ontkrachten.
Ten tweede waren de ooggetuigen van de mirakels slechts eenvoudige, oprechte mensen.
De historische verslagen tonen aan dat de apostels en veel van de discipels als 
geloofwaardige en betrouwbare ooggetuigen werden beschouwd.
En nog frappanter: al deze ooggetuigen waren meer bereid om 
hun leven op te geven dan om hun getuigenis te ontkennen.
Ten derde waren er ook veel vijandige getuigen over het leven en de wonderen van Jezus.
De verslagen laten zien dat geen enkele van de Joodse religieuze leiders de mirakels die zij zagen betwistten.
In plaats daarvan zagen zij de wonderen van Jezus als een bedreiging, 
en zij concentreerden zich op het ten einde brengen van de miraculeuze openbare bediening van Jezus. 
 

Verbazingwekkende Wonderen: Beoordeel Deze Zelf
Verbazingwekkende wonderen kunnen niet worden weggecijferd als een 
wetenschappelijke vooronderstelling wanneer we vaststellen dat 
het bestaan van een bovennatuurlijke Schepper mogelijk is.
Wanneer we de mogelijkheid van het bestaan van God accepteren, 
dan moet elke miraculeuze gebeurtenis net als elke andere historische gebeurtenis worden beoordeeld,
gebaseerd op de standaard-regels voor bewijsvoering en ooggetuigenverslagen.
De wonderen van Jezus zijn misschien wel tegenstrijdig met onze ervaringen in de 21e eeuw,
maar dat betekent niet dat deze tegenstrijdig waren met de ervaringen 
van hen die hiervan ongeveer 2000 jaar geleden getuige waren.
Vandaag de dag geloven we talrijke feiten en gebeurtenissen die zich buiten onze ervaringswereld bevinden,
puur gebaseerd op de betrouwbare en geloofwaardige getuigenis van anderen.

Volgende week gaan wij verder maar dan met de bewijzen.