Wees trouw aan elkaar in de gemeente

Wij lezen: :Hebreeën 10:19-25

De preek van deze week is i.v.m. de lengte in 2 delen volgende week gaan we ermee verder.

WEES TROUW AAN ELKAAR IN DE GEMEENTE
1. Christus roept
2. Zie elkaar
3. Roep elkaar er bij

Deze week het eerste deel: Christus roept.
De schrijver van de brief aan de Hebreeën heeft in tien hoofdstukken heel veel uitgelegd. Het is een lange preek in de vorm van een brief.
Nu vat hij het samen, in vers 19-21.
Dankzij het bloed van Jezus, dus dankzij het kruis van Golgotha, mogen wij bij God komen. Als het ware binnenlopen in de hemel.
Want Jezus Christus heeft door zijn lijden en sterven de weg voor ons open gelegd.

Wat de schrijver hier kort zegt,  gedenk wat Jezus Christus heeft gedaan.
Hij is door de Vader in deze wereld gezonden.
Hij heeft ons vlees en bloed aangenomen, hij is een mens geworden zoals wij.
Hij heeft zijn leven lang Gods toorn, zijn vreselijke boosheid, over zich heen gekregen. Wat heeft hij daar onder geleden.
In de tuin van Getsemane nam Jezus alle zonden van ons op zijn eigen rug. Hij kreeg het er helemaal benauwd van. Hij voelde zo sterk Gods boosheid over al die zonden, dat hij er helemaal van begon te zweten en zijn zweet werd zelfs bloed.
Maar hij ging door.
Hij liet zich gevangen nemen, omdat hij jou en mij vrijheid wilde geven.
Hij liet zich onschuldig ter dood veroordelen, omdat hij voor jou en mij vrijspraak bij God wilde krijgen.
Hij liet het toe dat zijn lichaam aan het kruis getimmerd werd en zo nam hij de vloek op zich, omdat hij jou en mij zijn zegen wilde geven.
Hij is uiteindelijk aan het kruis door God verlaten. Hij was helemaal alleen, om er voor te zorgen dat God ons nooit zou verlaten.
Zo legde hij door zijn sterven de basis voor een nieuw verbond. Wij kunnen op een nieuwe manier met God verbonden zijn. Niet door wat we zelf bereikt hebben, maar omdat Christus alles verdiend heeft. Hij riep het uit: het is volbracht!

Zo legde hij de weg naar God de Vader voor ons open.
Je mag komen. Ook al heb je nog zonde in je leven. Ook al weet je hoe zwak je bent.  Als je dat eerlijk belijdt, mag je komen.
De weg naar God de Vader ligt open, door Jezus Christus.

De vraag is nu: wat doe je?
De schrijver van de Hebreeënbrief doet drie oproepen.
Vers 22: laten we God naderen met echt geloof
Vers 23: Laten we blijven belijden waarop we hopen
Vers 24: laten we elkaar blijven aansporen om lief te hebben
Drie oproepen waarin je Jezus Christus zelf mag horen. Hij laat vandaag aan het Avondmaal weer zien wat hij voor u en jou gedaan heeft en hij roept: kom, met geloof, hoop en liefde.

A. Kom met persoonlijk geloof.
Laten we God naderen met een oprecht hart en een vast geloof.
In het Avondmaal mag je vieren dat je persoonlijk verbonden bent met Christus. Aan ieder wordt een stukje brood gegeven, je krijgt zelf de beker in je handen. Daarmee zegt Christus: ik heb voor jou mijn lichaam laten kruisigen; voor jou liep mijn bloed langs die houten paal. Voor jou is mijn liefde en trouw. Ik wil te eten geven; ik kom zelf in je om je weer nieuwe levenskracht te geven.

Kom dus met echt geloof.
De schrijver zegt: met een oprecht hart.
Je kunt ook komen en net doen alsof je gelooft. Of komen, terwijl je helemaal geen berouw hebt over je zonden. Of er zijn dingen in je leven die verkeerd zijn maar je wilt ze echt niet veranderen.
Dan moet je niet komen. Anders maak je het alleen maar erger.

Christus roept je en hij wil dat je komt met oprecht geloof.

B. De tweede oproep is: leef vanuit de hoop.
Laten we zonder te wankelen datgene blijven belijden waarop we hopen.
Christen-zijn is niet alleen maar eventjes bij het Avondmaal verbonden zijn met Christus. Het is niet maar af en toe naderen tot God.
Het is een nieuwe manier van leven. Blijven belijden waarop we hopen.
Leven vanuit de hoop.
In het Nieuwe Testament gaat het dan altijd over de toekomstverwachting. De belofte van de Heer dat hij terug zal komen en alles nieuw zal maken.
Want hij heeft ons de opdracht gegeven het Avondmaal te vieren totdat hij komt. Het avondmaal is een voorproefje van het blijde feest dat hij beloofd heeft.
Elke viering helpt ons om vooruit te kijken. Jezus Christus komt terug als de stralende Heer. De bijbel noemt dat feest de Bruiloft van het Lam. Jezus is de Bruidegom, wij zijn z’n bruid. Dat wordt een schitterend feest. Christus zei het zelf: hij zal opnieuw met ons wijn drinken in het koninkrijk van zijn Vader.
Die hoop, die verwachting - laat die doorwerken in je leven.
Vandaag een blijde viering. En in alle dingen: eer aan God.
Dat vooruitzicht mag heel je leven in een ander licht zetten. Je hoeft niet alles uit dit leven te halen, want je leeft maar één keer en dan ook nog maar kort.
Nee, dit leven is stage lopen voor de eeuwigheid. Dán mag je voluit leven.
De Hebreeënschrijver zegt: blijf dat belijden.
En laat die belijdenis doorwerken in hoe je leeft, hoe je met mensen omgaat, hoe je bezig bent met geld en bezit; waar je je geluk in zoekt.
Leef vanuit de hoop.

C. De derde oproep is: help elkaar in de liefde
Het gaat bij het Avondmaal om persoonlijk geloof; het moet ook doorwerken in heel je leven: leven vanuit de hoop. Maar dan kun je niet zeggen: dat kan ik wel op mezelf, ik heb anderen niet nodig.
Christus roept je en hij wil een drievoudige reactie: hij wil je gelovige hart, hij wil dat je leven verandert en hij wil dat je om je heen kijkt. In de gemeente.
Op elkaar blijven letten. Met liefde en zorg elkaar vasthouden.
Elkaar aansporen en helpen om de liefde in praktijk te brengen en het goede te doen.

Daarvoor geeft Jezus Christus ons zijn Geest, die levend maakt. De Heilige Geest verbindt ons aan hem en alles wat hij verdiend heeft. Maar dat kun je niet losmaken van dat andere: de Heilige Geest verbindt ons tegelijk aan elkaar. Om elkaar lief te hebben als broers en zussen. Omdat we samen één lichaam zijn.
Dat is zo mooi te zien aan het Avondmaal: het was één brood en we krijgen er allemaal een stukje van; samen zijn we één lichaam.
De Hebreeënschrijver zegt: laat dat aan elkaar merken.
Zie elkaar. Stimuleer elkaar. Help elkaar om lief te hebben en goed te doen.
Laten dat niet maar mooie woorden zijn, maar breng het in praktijk.

Wees daar trouw in.
Ik wil daar volgende week meer over zeggen.
Ik hoop dat, dat al duidelijk is, vanuit dit hele gedeelte: Christus roept. Hij laat zien wat hij voor je gedaan heeft. Hij deelt uit: brood en wijn, zijn lichaam en bloed.
Dan kun je niet zeggen ‘als ik het maar persoonlijk geloof; dat is genoeg’.
Je kunt ook niet zeggen ‘ik geloof en het werkt in mijn leven, maar ik heb daar anderen niet bij nodig’.
Nee, Christus roept en hij wil dat je persoonlijk gelooft, dat de hoop doorwerkt in je leven èn dat je trouw bent in het samen gemeente zijn.
Vier dus het Avondmaal als een nieuwe trouwbelofte aan elkaar.
Kijk naar de anderen die naar voren lopen. En met dat je opstaat, zeg je ook: ik beloof trouw te zijn aan deze mensen. Ik beloof trouw te zijn in de gemeente.

Christus roept.

Mag ik u en jou in zijn naam vragen: wilt u die belofte van trouw vandaag doen?

amen